2 ช่วงของชีวิตมหาลัย
2 เลขใหม่ใช้นำหน้าอายุ
และ 2 ปีที่ผ่านพ้นไป.
.
.
.
.
.
.
.
เวลาเดินทาง ผ่านเลยไป ไม่เคยย้อนกลับสักที

คนที่ฉันรัก เดินจากไป เมื่อครั้งก่อน

ไม่ย้อน คืนกลับมา

อยู่ที่ไหน เป็นอย่างไร ไม่มีใครรู้

จะร้อนมั้ย จะหนาวมั้ย ไม่มีใครรู้

อาจทุกข์ อาจสุข มากกว่าที่มีอยู่

อาจเหงา อาจเศร้า มากกว่าที่เคย

ฉันไม่รู้...

แต่ฉัน รู้เพียงว่า... เขาไม่เคยหายไป.
.
.
.
.
.
.
วันนี้ ณ ที่นั้น เมื่อสองปีก่อน

คนนึง ต้องนอน อย่างเงียบเหงา เดียวดาย

และค่อยๆเลือนหายไป...

ไม่กลับมา.

.
.
.

หนูขอโทษนะป๊า ที่ไม่ได้ไปหา

หนูขอโทษนะป๊า ที่ไม่ได้โทรหา

หนูขอโทษนะป๊า ที่ไม่ได้อยู่ด้วย

และ หนูขอโทษนะป๊า ที่ไม่ได้บอกรักบ่อยๆ.

หนูขอโทษ.

.
.
.

จนถึงวันนี้ ต่อให้พูดอีกกี่ร้อยกี่พันคำ กี่ร้อยกี่พันประโยค

ป๊าก็คงไม่ได้ยิน.

แต่หนูเชื่อนะ ว่าป๊าต้องรับรู้แน่ๆ

จากนี้ หนูจะตั้งใจเรียนนะ

จะเอาใบปริญญาไปให้ป๊าดู

คอยดูหนูนะป๊า

หนูต้องทำให้สำเร็จ!

เชื่อสิ! หนูทำได้!

.
.
.

เวลาไม่ย้อนคืน แม้จะยื้อไว้สักเท่าไร เขาไม่กลับมา.

ปล. รักป๊า มากนะ